BOVAG-lid Ruud Rams schakelde hulp van het Ondernemersklankbord in (artikel BOVAGkrant)

Een bedrijf dat op omvallen staat, oplopende schulden en de druk die ook thuis steeds verder toeneemt.

Voor ondernemer Ruud Rams kwam alles samen in een periode waarin hij het simpelweg niet meer zag zitten. ‘Ik zat echt in de shit’, zegt hij zelf. Toch staat zijn bedrijf er nog en ook privé wist hij het tij te keren, mede dankzij de begeleiding van Cees Bosboom van het Ondernemersklankbord (OKB). ‘Eindelijk iemand die écht luisterde.’

Hoe kun je het zo ver laten komen?

Ruud zag vroeger weleens ondernemers bij wie het was misgegaan. “Dan dacht ik: je hebt alles voor elkaar – een goedlopend bedrijf, een mooi gezin en een prachtig huis. Hoe kun je het zo ver laten komen? Nou, nu weet ik dat als er meerdere dingen gebeuren waar je geen invloed op hebt, alles als een kaartenhuis in elkaar kan zakken. Ik wil open en eerlijk mijn verhaal delen, zodat andere ondernemers daar misschien iets aan hebben.”

Ruud is eigenaar van Reprowesty in Nieuwegein, lid van BOVAG Dutch Car Restorers. Het bedrijf is gespecialiseerd in de Westfalia-interieurs van de klassieke Volkswagen T1 en T2 camperbussen. Daarnaast houdt Reprowesty zich bezig met volledige restauratie, verkoop in consignatie van deze bussen en beschikt het over een uitgebreid onderdelenmagazijn.

Portemonnee steeds leger

De zaken gaan jaren goed, totdat Ruud in korte tijd een aantal tegenslagen te verwerken kreeg. Fouten in de levering van laminaat, waardoor hij klanten korting moest geven. Motoren gebouwd door leveranciers die in elkaar draaiden. Zakenpartners die toch niet betrouwbaar bleken. “Dat laatste heeft mijn vertrouwen in mensen wel een knauw gegeven. Daarnaast wil ik het altijd netjes oplossen voor klanten, maar dat kost geld. Misschien ben ik wel té coulant geweest, want de portemonnee raakte steeds leger.”

“Halverwege 2023 begon de ellende pas echt: toen meldde een oudere werknemer zich langdurig ziek. Dat mondde uit in een langslepend traject met de Arbodienst, wat me veel geld en energie heeft gekost. Vooral een Arboarts die niet meedenkt met jou als werkgever heeft mij erg geraakt, wat nog steeds een groot frustratiepunt is voor mij. Intussen groeide de schuld bij de Belastingdienst, want de ongeopende blauwe brieven stapelden zich op. Mijn vrouw werkte ook parttime in het bedrijf en verzorgde de administratie, maar keek tegen steeds slechtere cijfers aan. Dat was voor haar natuurlijk ook frustrerend.”

Roepende in de woestijn

Ruud wilde het graag zelf oplossen, maar voelde dat hij de grip verloor. “Ik had geen overzicht meer en had het gevoel dat niemand luisterde. Ik voelde me als een roepende in de woestijn.” Zijn BOVAG-adviseur Stefan Niesink raadde hem aan eens aan te kloppen bij het Ondernemersklankbord. Door een misverstand werd er eerst niet gereageerd. Een paar maanden later drukte Stefan hem nogmaals op het hart: leg contact met OKB. Dat deed Ruud en nog geen dag later belde Cees, adviseur bij het OKB. Als oud-ondernemer heeft hij jarenlange ervaring in de automotivebranche, onder meer als dga van Mitsubishi-dealerbedrijf Auto Lancker in Weesp. Hij begreep waar Ruuds pijnpunten zaten. Samen gingen ze het coachingstraject aan van zes maanden (zie kader 1), maar Ruud besloot dit al twee keer te verlengen.

Cees: “Al vanaf het eerste contact bleek dat Ruud er doorheen zat. Hij voelde zich niet gehoord en niet begrepen. In het begin heb ik vooral geluisterd. Dan gaat het niet alleen over cijfers, maar ook over emoties. Er ontstond een klik. Als dat gebeurt, ontstaat er ruimte om samen naar oplossingen te kijken.”

 Er ontstond een klik. Als dat gebeurt, ontstaat er ruimte om samen naar oplossingen te kijken

Lot uit de loterij

De twee gingen realistisch te werk. Stoppen met het bedrijf was een serieuze optie. Cees: “Maar er lagen nog kansen. Samen gingen we kijken: wat zijn de sterke punten van deze onderneming? Hoe kun je ervoor zorgen dat de cashflow weer groeit?”

Ruud: “We gingen terug naar de kern door minder uit te besteden en meer in eigen beheer te doen. Daarnaast veranderde het nodige op personeelsvlak. Een medewerker vertrok naar een andere werkgever, en dat gaf – hoe gek het ook klinkt – meer ruimte. Verder was het onderdelenmagazijn praktisch stil komen te liggen. Via het UWV kwam ik in contact met iemand die graag wilde re-integreren. Inmiddels werkt hij parttime bij ons als magazijnmedewerker, zodat ook die tak van het bedrijf weer inkomsten genereert. De medewerker is helemaal op zijn plek en ik ben ook erg blij met hem”, aldus Ruud. “Ja, hij is een lot uit de loterij”, vult Cees aan.

Problemen onder ogen komen

En net zo belangrijk: Ruud kwam zijn financiële problemen onder ogen door brieven weer te openen. “Je moet het aangaan, onder ogen zien. We zochten uit welke regelingen we konden treffen om de schulden stap voor stap af te betalen. Ik ben er nog niet, maar de weg omhoog is ingezet. Ik moet zeggen dat de verhouding met de Belastingdienst goed is; ze waren best bereid mee te denken met oplossingen. Dat geldt ook voor een aantal leveranciers. Daar ben ik blij mee. Nieuwe inkoop betaal ik tegenwoordig direct, zodat de bedragen niet oplopen. Dat heb ik wel geleerd. Bovendien ben ik op aanraden van Gert Sille, collega-OKB-adviseur van Cees, van accountant gewisseld.” Cees benadrukt dat dit dus niet alleen hun succesverhaal is, maar ook dat van Gert. “Hij heeft ons op financieel gebied geholpen, want ik ben wel ondernemer, maar geen boekhouder.”

Voor de langdurig zieke medewerker is uiteindelijk een oplossing gevonden in de RVU, de Regeling Vervroegd Uittreden. Ruud: “Van deze regeling waren we gedeeltelijk op de hoogte, en in eerste instantie was de medeweker hier zelf ook positief over. Later zag hij er echter van af. Onder begeleiding van een mediator en op advies van de Arbodienst hebben we uiteindelijk afscheid van elkaar genomen.”

Je hoeft niet alles alleen te doen

Ook privé ging het beter. “Ik heb veel aan mezelf gewerkt en daar pluk ik nu de vruchten van. Ik kijk weer vooruit en bruis van de energie, en is er thuis weer gezelligheid. Je mag best stellen dat Cees niet alleen in het bedrijf, maar ook privé voor rust heeft gezorgd. Wat is de belangrijkste les geweest? “Dat je niet alles alleen hoeft te doen in het leven. Je mag hulp vragen. Op een gegeven moment zag ik het ook niet meer, ik  was alleen nog maar aan het zwemmen.” Cees gooide een reddingsboei naar hem, maar hij is zelf op de kant gekomen. “Uiteindelijk heb je het zelf gedaan”, zegt de OKB-adviseur. “Daar kun je trots op zijn.”

Wacht niet te lang met hulp vragen, is de boodschap die Ruud andere ondernemers wil meegeven. “Trek aan de bel als het niet meer gaat. Steek je vinger op, zoals je vroeger in de klas deed als je het niet meer wist. Stap over die schaamte heen, daarmee voorkom je dat het escaleert. Je hoeft niet zo diep te gaan als ik.”

Bron: BOVAGkrant
Foto: Peter Arno Broers